Dobrze, czy ja jestem rąbnięta i biorę na warsztat książkę, będącą kontynuacją serii, którą przed chwilą zjechałam? A […]

Ukończyłam właśnie Heksalogię Dory Wilk i sama nie wiem, czy bardziej jestem z siebie dumna, czy zdziwiona, że dobrnęłam do końca.

Postanowiłam zrobić przerwę w użalaniu się nad brakiem włoskich wakacji. I w ramach tej przerwy sięgnęłam po czekającą […]

Ta książka ma wszystko, co mnie tak irytuje: podwójną narrację (z dodatkowymi cytatami), nieudolną główną bohaterkę i jej przebojową oraz odnoszącą oszałamiające sukcesy przyjaciółkę, aż nazbyt przypominającą charakterem moją siostrę kogoś, kogo dobrze znam i kto mi nieustannie urozmaica życie, dupków płci męskiej (bo przecież to feministyczna literatura, więc nie znajdziesz w niej jednego normalnego mężczyzny) i villę we Włoszech, która nie jest moja.

Ma też kilka zalet: wciągającą fabułę, zagadki, które trzymają do końca i człowiek chce poznać ich wyjaśnienie oraz włoską villę (która niestety nie jest moja).

Lubię styl Jadowskiej: pisze żywym, współczesnym językiem, jednocześnie nie tracąc literackiej poprawności, co teraz niezbyt częste. Ma ciekawe […]

Byłam absolutnie przekonana, że nie ma szans na stworzenie akceptowalnej historii o współczesnych wiedźmach. Nie miałam racji i […]

Uwielbiałam wczesną Chmielewską. Właściwie wczesną i środkową, dopiero ostatnimi książkami mnie denerwowała, chociaż wiernie czytałam i w tej […]